زبان پهلوی

پهلوی یا پارسی میانه، زبان نوشتاری و درباری ایران در روزگار اشکانیان و ساسانیان است؛ پیوندگاه پارسی باستان و پارسی دری. نوشته‌های آن با دبیره‌ای برگرفته از آرامی نگاشته شده و بسیاری از واژه‌های پارسی امروز ریشه در همین زبان دارند.

نوشتار سرچشمه این بخش

A Concise Pahlavi Dictionary

فرهنگ زبان پهلوی

نویسنده
د. ن. مکنزی (D. N. MacKenzie)
سال چاپ
۱۹۷۱
نشر
Routledge

فرهنگ فشرده زبان پهلوی (پارسی میانه) نوشته د. ن. مکنزی؛ سرچشمه‌ای دانشگاهی درباره دبیره، آوانویسی، دستور و واژگان زبان پهلوی روزگار ساسانیان، همراه با نمایه پهلوی به انگلیسی و انگلیسی به پهلوی.

این کتاب زیر پوشش حق نشر است؛ از این رو متن کامل و پرونده آن در نیبگ به‌صورت همگانی در دسترس نیست و تنها شناسنامه کتاب در اینجا آمده است.

پاسخ بر پایه نوشتارهای عمومی نیبگ و سرچشمه‌های معتبر ساخته می‌شود و در صورت نیاز جست‌وجوی وب انجام می‌گیرد.